Tag Archives: Food

Cooking on My Own Imagination 3

หมูโคะ มาแล้วๆ  Cooking on My Own Imagination  แต่ว่าจานนี้ไม้ได้คิด แต่ไปลอกสูตรจาก “แม่อบเชย” มาพอดี search  เจอ และแม่อบเชยก็บอกว่าอันนี้เป็นสูตรสงขลา แต่ที่ต่างจากแม่อบเชยอยู่นิดหน่อยตรงที่เมื่อปรุงเสร็จแล้ว ตามขั้นตอนที่กำลังจะเล่าให้ฟังข้างล่างนี้ ทางเราได้โรยพริกไทยลงไปด้วยเพื่อความเข้มขึ้นขึ้น แต่แม่อบเชยไม่ได้ใส่ เอาละ มาดูวิธีการปรุงกัน ตามลำดับในภาพนี้เลย ตามภาพที่ 1 เครื่องปรุงและขั้นตอนทั้งหมดอยู่ในนั้นแล้ว แต่จะเขียนรายละเอียดให้อีกหน่อยละกัน 1.หมูสามชั้น เน้นที่มีเนื้อแดงเยอะกว่าเนื้อขาว หรือบางคนอาจใช้เนื้อแดงติดมันก็ได้แต่แดงล้วนจะไม่นุ่มเท่าสามชั้น 2. หอมแดง 3.กระเทียม 4. น้ำตาล สูตรแม่อบเชยใช้น้ำตาลโตนดแต่อันนี้คือน้ำตาลมะพร้าว ไม่ควรใช้น้ำตาลทรายเพราะจะหวานแหลมและไม่หอม อันนี้ใส่ไม่มากเพื่อตัดความเค็มเท่านั้น 5. กะปิ ควรชิมกะปิก่อนว่าเค็มมากหรือไม่ เพื่อกะปริมาณ … Continue reading

Posted in lifestyle | Tagged , , | Leave a comment

A taste of Noodle

Posted in lifestyle | Tagged , , , , , , , , , | 4 Comments

เถ่าชิ่วคนสุดท้าย:The Last Chinese Chef

For English, Please scoll down เถ่าชิ่วคนสุดท้าย: The last Chinese Chef “อาหารไม่ใช่แค่ไว้กินเท่านั้น แต่เป็นภาษาในตัว เป็นตัวควบคุมสังคม ด้วยการลำดับขั้นอำนาจ” “อาหารคือบัญญัติแห่งมารยาทละฐานันดร ….. แต่ละมื้ออาจถือเป็นอาหารก็จริงแต่ก็บ่งบอกสัญญลักษณ์ นัยและเงื่อนงำ ที่เชื่อมร้อยคน มิใช่แค่ต่อกันและกันเท่านั้น แต่ผูกโยงไปถึงวัฒนธรรม ศิลปศาสตร์และประวัติศาสตร์ด้วย” “ที่นี่เราถูกสอนกันมาอย่างนี้ ให้รู้จักคนกิน รู้ลึกเข้าไปถึงจิตใจ แล้วทำกับข้าวออกมาตามนั้น เลี้ยงอาหารร่างกาย นั่นเป็นขั้นแรก แต่จงดูแลจิตและวิญญาณของเขาด้วย” ถ้อยความบางตอนที่สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของอาหารจีนที่มิได้เป็นเพียงอาหารที่ซ่อนอยู่ในเนื้อหาของหนังสือเรื่อง “เถ่าชิ่วคนสุดท้าย” หรือ The Last Chinese Chel  ผลงานของ นิโคล โมเนส ( … Continue reading

Posted in book review | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

วันสบายๆคลายร้อน: Chill Out Time

ในยามบ่ายวันพุธที่แสนจะร้อนอบอ้าวของของเมืองหลวง ฉันนั่งแท๊กซี่จากอีกฝั่งหนึ่งของเมืองไปหาเพื่อนชาวอังกฤษที่มาอยู่เมืองไทยได้ 2-3  เดือนแล้ว เธออยู่กลางใจเมืองของกรุงเทพฯ แต่อย่าคิดว่าเธอจะอยู่คอนโดมีเนียมหรู หรืออะไรนะ เธอเช่าบ้านไม้เก่าที่ร่มรื่นมากๆ อยู่ย่านๆสาทร แม้ว่าอากาศข้างนอกร้อนแรงสักเพียงใด แต่ที่บ้านนี้ด้วยว่ามีร่มไม้มาปกคลุมและมีลมเย็นพัดมาทำให้เรานั่งพูดคุนกันได้สบายๆ บนต้นไม้มีนกกำลังมีลูกอ่อนอยู่ เพื่อนบอกว่าเห็นภาพแม่นกตอนทำรัง ตอนฟักไข่และโดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนเอาอาหารมาป้อนให้ลูกแล้วรู้สึกว่าแม่นกทำงานหนักมาก ลูกแค่อ้าปากอย่างเดียว ฉันก็บอกว่า “แม่เราก็ทำงานหนักมากเช่นนั้นเหมือนกัน”  เธอเลยบอกว่าต่อไปนี้เธอจะต้องคอยปกป้องลูกนกตัวนี้ เกรงว่าแมวจะมากิน เพราะเห็นแล้วว่าแม่นกทำงานหนักแค่ไหน สงสารแม่นกหากจะต้องเสียลูกไป เธอมาอยู่ที่นี่ตอนนี้เป็นปลีกวิเวกมาเขียนหนังสือ ดังนั้นบรรยากาศของที่นี่ก็ดูว่าจะอำนวยให้เธออยู่ไม่ใช่น้อย เธอมีความรู้มากมายเกี่ยวกับเรื่องอินโดนีเซีย นอกจากจะใช้ชีวิตในการทำงานอยู่ที่อินโดนีเซียมาตั้งหลายปีแล้ว เมื่อคิดจะเขียนเป็นหนังสือเกี่ยวกับอินโดนีเซียสักเล่ม เธอก็ใช้เวลาอีกหนึ่งปีเต็มๆในการเดินทางไปยังเมืองต่างๆ ไปใช้ชีวิตแบบชาวอินโดนีเซียในแต่ละเมืองใช้กันเรียกได้ว่าทำตัวเป็นชาวบ้านของที่นั่นกันเลยทีเดียว แล้วเราก็รู้อยู่ว่า อินโดนีเซียนั้นมีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ขนาดไหน ในแต่ละเกาะที่มีอยู่กว่าพันเกาะ วิถีชีวิตและความเชื่อของคนก็แตกต่างกัน คิดดูสิว่าหนังสือของเธอจะน่าเดินทางมากแค่ไหน ฉันคิดว่าเธอน่าจะเป็นคนที่เดินทางในอินโดนีเซียมากที่สุดเป็นอันดับๆต้านของคนที่พูดว่าเคยไปหรือเคยอยู่ในอินโดนีเซียแน่ๆ ในวันนั้นก็มีเพื่อนคนไทยอีกคนหนึ่งซึ่งชอบประเทศอินโดนีเซียมากเหมือนกัน เคยไปอยู่และทำงานวิจัยที่นั่น เธอมีความเชียวชาญเรื่องอาเจะห์เป็นพิเศษ เราเลยได้แลกเปลี่ยนเรื่องราวทั้งชีวิตของเราเองและเรื่องของผู้คนในอินโดนีเซีย แต่มาลงเอยในเรื่องของงานเขียนว่า เธอเขียนไปถึงไหนแล้ว เธอบอกว่าเริ่มเขียนใหม่อีกครั้งหลังจากที่ … Continue reading

Posted in lifestyle | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment